Maaltijd: Klassieke Boerenworst

Duur film: 1u 50min

Subtitles: English!

Regisseur: Neil Jordan

Cast: Eamonn Owens, Stephen Rea, Brendan Gleeson!

Korte inhoud: Ei gasten, dezen wil je echt niet missen hoor! Super goeie film, écht de moeite!

Als je eens getuige wil zijn van pikzwarte humor, maar toch met evenveel drama is The Butchers Boy sowieso iets voor jou. Beetje een 'vuile' filmstijl weliswaar maar past perfect bij het 'vuile' scenario. Dus voor ene keer moet ge niet gewassen zijn als je naar hier komt. 

Alé ja eigenlijk wel. AUB! 

De Ierse filmmaker Neil Jordan is er met 'The butcher boy' in geslaagd om een film te maken die in feite helemaal geen genre-etiket verdraagt. Meesterlijk balanceert hij op de rand van komedie en tragedie, maar met de toch wat aftandse aanduiding 'tragi-komedie' zou je de magische, weldadig cartooneske en fabelachtige kwaliteiten van 'The butcher boy' geen recht doen.

Het twaalfjarige joch heet Francie Brady, zoon van 'Da Brady', een aan lager wal geraakte, alcoholische trompettist (Stephen Rea) die 'Ma Brady', een lieve taartenbakster (Aisling O'Sullivan), een zenuwinzinking bezorgt. De vrijwel continu aanwezige 'voice-over' van Stephen Rea als de oudere Francie Brady die terugkijkt op zijn jeugd in dat totaal van de buitenwereld afgesloten dorp, is de grote motor achter de film. Het buitengewoon humorvolle verslag van zijn jeugdjaren levert juist in combinatie met de verschrikkingen die ons worden getoond, een even bizar als indrukwekkend schouwspel op.

Maaltijd: Klassieke Boerenworst

Duur film: 1u 54min

Regisseur: Ulu Grosbard

Cast: Dustin Hoffman, Harry Dean Stanton!

Korte inhoud: Ei gasten, dezen wil je ook echt niet missen hoor! Super goeie film, écht de moeite! Jammergenoeg een wat vergeten klassieker, dus bij deze. Zorgt dat ge erbij zijt!

"Met de film ‘Straight Time’ belanden we in het Amerika van de jaren 70, om preciezer te zijn het Amerika van ‘Taxi Driver’ en ‘Dog Day Afternoon’.

Het verhaal gaat over ene Max Dembo, een middelgrote crimineel die na zes jaar gevangenisstraf een nieuw bestaan probeert op te bouwen. Dit blijkt minder makkelijk dan gedacht. Niet alleen krijgt hij te maken met oude criminele maatjes en een onuitstaanbare reclasseringsambtenaar, ook zijn eigen korte lontje gaat hem parten spelen. Mocht dit verhaal iets te alledaags klinken, de uitwerking ervan is dat zeker niet. Voor een goed deel is dat te danken aan het bronmateriaal.

Maaltijd: Vol-au-Vent

Duur film: 1u 46min

Regisseur: John Huston

Cast: Brad Dourif, Harry Dean Stanton!, Ned Beatty

Korte inhoud: Ei gasten, dezen wil je ook echt echt niet missen hoor! Super goeie film, écht écht de moeite!

Een vergeten parel van de meest veelzijdige regisseurs die we kennen. Elke film van hem heeft zijn eigen stijl en visie. En deze van vnvnd is volgens ons een eigenzinnige kijk op AMERICA en zijn gelovige, vaak radicale, inwoners. Griezelig accuraat.

"Een briljante filmbewerking van Flannery O'Connors bijzondere verhaal over hel en verdoemenis. Een man komt uit militaire dienst en besluit zijn uniform te verruilen voor de rok van een dominee. Hij ontmoet een blinde prediker, die in werkelijkheid niet blind is, maar hem ervan overtuigt hetzelfde te doen, zodat hij tot de waarheid kan afdwalen. Een smetteloze rolverdeling wordt aangevoerd door Dourif, die als bezeten prediker van de Kerk Zonder Christus een enge wereld in de Amerikaanse staat Georgia bewoont, alsof er niets anders bestaat."

Maaltijd: Vol-au-Vent

Duur film: 1u 19min

Regisseur: Jean Cocteau!

Cast: Jean Cocteau!, Jean-Pierre Léaud

Korte inhoud:  Ei gasten, dezen wil je ook echt echt echt niet missen hoor! Super goeie film, écht écht écht de moeite!

Eén van onze favo's voor het komende programmatiemaand. De hele film is heerlijk wegdromen, en dat op een vrijdagavond. Dit belooft voor de rest van het weekend. Voor fans van surrealistische kunst, Picasso, Charles Aznavour en de stijl van Fellini zélfs ook beetje La Grande Bellezza!

"Cocteau zet zichzelf neer als een ouder wordende dichter die weet dat hij stervende is (en dat was hij ook); zijn grootste wens is om herboren te worden zodat hij in aanmerking komt voor hemelse onsterfelijkheid. De sterrencast bestaat uit Franse filmfavorieten als Jean-Pierre Léaud, Jean Marais en François Perier, samen met Hollywood Yul Brynner en vrienden en bewonderaars van Cocteau als Pablo Picasso, zanger Charles Aznavour en stierenvechter Luis Miguel Dominguen. Gezien Cocteau’s invloed op de Franse New Wave regisseurs van de jaren 1950 en 1960, is het helemaal toepasselijk dat de producent van Testament of Orpheus François Truffaut was."

Maaltijd: Stoofvlees

Duur film: 1u 35min

Regisseur: Jafar Panahi!

Cast: Hossain Emadeddin, Kamyar Sheisi

Korte inhoud: Ei gasten, dezen wil je ook echt echt echt echt niet missen hoor! Super goeie film, écht écht écht écht de moeite!

Hoera, nog eens een film van Panahi. Een iets minder bekende denk we, maar desondanks een slim gebracht filmpje. En sowieso voor je uw laatste scheet laat, moet je wel alle Panahi's hebben gezien dus voila. Nog een reden te meer om een ticketje te kopen.

"In de openingsscènes van Crimson Gold zien we een overval op een juwelier in Teheran. De zaak loopt uit de hand, er lijkt geen redden meer aan. Nog voor de film goed en wel begonnen is, heeft de overvaller zijn pistool op zijn eigen slaap gericht, klaar om te schieten. Volgens ons een betere 'Parasite'...

Panahi snijdt vervolgens naar pizzabezorger Hussain, dik en opgezet als gevolg van een cortisonen-medicatie. Crimson Gold is zijn tragische verhaal: we zien hoe hij samen met zijn aanstaande zwager min of meer geweigerd wordt bij de chique juwelier, die op grond van hun uiterlijk besluit dat ze niet genoeg geld voor zijn handelswaar hebben. Door die vernedering wordt de serie fascinerende gebeurtenissen en kleurrijke omzwervingen in werking gezet die door Panahi meesterlijk naar een eindpunt wordt gevoerd. Zonder beschuldigend vingertje, en met soms bittere humor, is Crimson Gold een universele metafoor voor de rampzalige verhoudingen tussen arm en rijk.

Maaltijd: Stoofvlees

Duur film: 2u 19min

Regisseur: Alonso Ruizpalacios

Cast: Raul Briones, Rooney Mara

Korte inhoud: Ei gasten, dezen wil je ook echt echt echt echt echt niet missen hoor! Super goeie film, écht écht écht écht écht de moeite!

Dezen is een eerbetoon aan onze chef-kok. Die vaak ook, zoals in de film, in schuim en zweet staat om jullie zo lekker mogelijk eten te geven. Dus kom maar af want deze film komt dicht bij de realiteit van de heerlijke sector HORECA (dit is sarcastisch geschreven).

"The Grill is een druk eethuis op Times Square waar op een gewone vrijdag duizenden gasten worden bediend. Onder het keukenpersoneel wisselen dromen en wanhoop elkaar af, terwijl ieder voor zich een poging doet de ongrijpbare Amerikaanse droom na te jagen. Wanneer er op een dag geld uit de kassa is verdwenen, valt de verdenking op Pedro (Raúl Briones), een jonge Mexicaanse kok. Pedro is verwikkeld in een stormachtige relatie met Julia (Rooney Mara), een Amerikaanse serveerster die worstelt met haar eigen verplichtingen. Als hij hoort dat Julia XXX(spoiler), stort Pedro’s wereld in.

De schokkende onthullingen en de constante werkstress brengen hem tot een kookpunt waardoor de strakke choreografie in de keuken volledig in de war wordt geschopt.

Maaltijd: Kip Teriyki

Duur film: 1u 52min

Regisseur: Jerry Schatzberg

Cast: Al Pacino! & Gene Hackman!

Korte inhoud:

Ei gasten, dezen wil je ook echt echt echt echt echt echt niet missen hoor! Super goeie film, écht écht écht écht écht écht de moeite!

Verwar u niet met de vele B-horrorfilms die dezelfde filmtitel kregen. Al hadden we persoonlijk wel ook eens Al Pacino als een moordende vogelverschrikker aan het werk willen zien, ma bon. Hier doet hij ook wel terug zijn best hoor. En hoe kon hij anders, met DE Gene als tegenspeler. Verwar u niet met DE Bervoets, maar tis DE Hackman die de show steelt. En maar best denk ik dan.

"Een onderschat vroeg New Hollywood meesterwerk met de onlangs overleden Gene Hackman in een van zijn favoriete rollen. Scarecrow won in 1973 de Grote Juryprijs in Cannes maar zou pas later waardering vinden bij een breder publiek.

Gene Hackman en Al Pacino zijn op hun best als twee vagebond-lifters die na hun ontmoeting spontaan besluiten om samen een autowasserij te beginnen. Tijdens hun tragikomische roadtrip ontwikkelt zich een onwaarschijnlijke vriendschap. Filmmaker en fotograaf Jerry Schatzberg gaf de charismatische acteurs daarbij alle ruimte om te improviseren en te experimenteren. De freewheelende, ongepolijste film ontvouwt zich tot een drama over gebroken illusies en de mislukte Amerikaanse droom en toont maar weer eens aan met hoeveel lef en ambities Amerikaanse films in de jaren 70 werden gemaakt.

Maaltijd: Kip Teriyaki

Duur film: 1u 52min

Regisseur: Neill Blomkamp

Cast: Sharlto Copley

Korte inhoud:

Ei gasten, dezen wil je ook echt echt echt echt echt echt echt niet missen hoor! Super goeie film, écht écht écht écht écht écht écht de moeite!

Laat u niet afschrikken door de poster (of de naam Peter Jackson die erop staat) of de te negeren trailer. Dit is niet een typische blockbuster. Deze film heeft iets veel beter te bieden. Geloof me! 

"Wikus van der Merwe is een goedlachse bureaucraat. Huis aan huis verspreidt hij – volgens het boekje exact 24 uur van tevoren – uitzettingsbevelen in District 9, een gevaarlijke sloppenwijk in Johannesburg. Wanneer Van der Merwe ziet dat zijn beveiligers teveel munitie bij zich dragen spreekt hij hen daarop aan: ‘A smile is cheaper than a bullet.’ Desondanks loopt het regelmatig uit de hand: de aliens zijn helemaal niet van plan hun sloppen te verlaten.

Wacht, aliens? Van publieksfilms verwacht je zelden een wereldschokkende boodschap. Wie de massa wil bereiken, moet zijn publiek te vriend houden en dus maar beter niet provoceren.

Toch gebruikt regisseur Neill Blomkamp in District 9 het Hollywood-recept om een verhaal te vertellen dat verder gaat dan boem!, bam!, kus! en ze leefden nog lang en gelukkig. De blockbusterformule stelt hem en een aantal hedendaagse filmmakers in staat maatschappelijke kwesties in een jasje van explosies en drama naar een groot publiek te brengen.

De premisse van District 9: een buitenaards ruimteschip bezoekt de aarde. Het reusachtige gevaarte vliegt merkwaardig genoeg niet richting de voor de hand liggende metropolen als New York, Londen of Hong Kong maar boven het Zuid-Afrikaanse Johannesburg. Daar worden de aliens, door iedereen beledigend ‘garnalen’ genoemd, in de quarantainezone District 9 apart gehouden van de lokale bevolking.

Er ontstaat overlast, een zwarte markt en buitenaards gedonder. ‘Wat buitenaarde wezens zien als recreatieve bezigheden – wagens in brand steken, een trein ontsporen – is in onze ogen vernieling’, legt een keurig geklede journalist uit in de film. Het is duidelijk. District 9 moet worden ontruimd.

In de keuze van de aliens wordt de hand van de auteur Blomkamp (zelf geboren in Johannesburg) duidelijk: hier is de parallel met apartheid extra duidelijk. De titel is een zinspeling op District Six in Kaapstad, een wijk die in 1966 door de regering als ‘alleen voor blanken’ werd bestempeld: 60.000 mensen moesten gedwongen verhuizen. Blomkamp gebruikt de Hollywoodmethode – in dit geval een verrassende combinatie van sciencefiction, mockumentary, komedie en actie – om een verhaal te vertellen dat de formule overstijgt.

Maaltijd: Cordon Bleu

Duur film: 1u 43min

Regisseur: Shindō Kaneto

Cast: Jitsuko Yoshimura, Nobuko Otowa

Korte inhoud: Ei gasten, dezen wil je ook echt echt echt echt echt echt echt echt niet missen hoor! Super goeie film, écht écht écht écht écht écht écht écht de moeite!

JA, na jullie vorige maand geschokt te hebben met de Japanse (horror)prent Jigoku probeer ik het nog eens. Aan de mensen die hierbij aanwezig waren, ik beloof jullie, Onibaba is toegankelijker. Hihi sorry hé van Jigoku. Maar Onibaba is dus zélfs nog meer de moeite en kreeg en krijgt internationaal veel erkenning. Zo veel zelfs dat onze vriend Willem Dafoe er ooit eens de filmrechten van kocht om een remake te maken. Toen hij aan dit project begon had hij al heel snel door dat hij deze film gewoon niet beter kan maken. Dus bleef hij er terecht af.

"Een erotisch verhaal brengt vaak jaloezie met zich mee als er drie hoofdpersonen zijn, maar dat het uiteindelijk eindigt in een horrorscenario is toch enigszins opmerkelijk te noemen.

‘Onibaba’ (1964) begint met twee vrouwen, een oudere vrouw en haar schoondochter, die in het veertiende-eeuwse Japan in een afgelegen veld vol met riet wonen. Ze vermoorden verdwaalde samurai, verkopen hun spullen aan de lokale handelaar en gooien vervolgens de samurai in een diepe put midden in het riet. Het is een eenzaam en onzeker leven, maar zolang ze hun brood kunnen verdienen, denken ze niet aan vertrekken.

‘Onibaba’ laat een sterke indruk achter op de kijker. Het is een mysterieuze film die een onverwachte wending neemt naarmate het verhaal zich ontwikkelt en de kijker laat nadenken hoe ver je mag gaan om te mogen overleven. Met alle consequenties van dien."

Maaltijd: Cordon Bleu

Duur film: 1u 30min

Regisseur: Gabriel Mascaro

Cast: Rodrigo Santoro, Denise Weinberg

Korte inhoud: Ei gasten, dezen wil je ook echt echt echt echt echt echt echt echt echt niet missen hoor! Super goeie film, écht écht écht écht écht écht écht écht écht de moeite!

Dit was één van onze favoriete films op het Filmfestival Gent vorig jaar. Dit hadden we niet zien aankomen, omdat we geen al te hoge verwachtingen hadden (vraag me niet waarom, geen idee). Maar wat een verrassing was me dit seg! Een film als deze zagen wij nog nooit. Speciaaleke maar heel mooi!

"De 77-jarige Tereza, geboren en getogen in een industriestadje aan de rand van het Amazonegebied, krijgt plots het bevel haar huis te verlaten. De staat dwingt haar te verplaatsen naar een zogenaamde ‘seniorenkolonie’, een plek waar ouderen geacht worden van hun laatste jaren te ‘genieten’ zodat de jonge generatie zich volledig op groei en productiviteit kan storten. Maar Tereza legt zich niet neer bij deze onmenselijke maatregel. In plaats van haar vrijheid op te geven, begint ze aan een clandestiene bootreis door de Amazone. Wat volgt is een tocht door weelderige landschappen vol obstakels, onverwachte ontmoetingen en een groeiend besef dat vrijheid geen leeftijd kent.

The Blue Trail is een rebelse roadmovie van Gabriel Mascaro (Neon Bull) over ouderdom, verzet en het recht om te blijven dromen. De Braziliaanse film mengt maatschappelijke urgentie met een sfeervolle, beeldrijke vertelstijl en toont dat ouder worden ook een heel ander gezicht kan hebben. The Blue Trail won dit jaar de Zilveren Beer (Grote Juryprijs) op de Berlinale en werd internationaal met veel lof ontvangen."

Maaltijd: Hespenrolletjes met prei

Duur film: 2u 15min

Regisseur: John Sayles

Cast: Chris Cooper!, Matthew McConaughey!, Frances McDormand!

Korte inhoud: Ei gasten, dezen wil je ook echt echt echt echt echt echt echt echt echt echt niet missen hoor! Super goeie film, écht écht écht écht écht écht écht écht écht écht de moeite!

Een film die we kennen door het Filmfestival van Gent, dus deze kon wel niet ontbreken in onze programmatie die een ode is aan het Festival dat volgende week begint!

"Wanneer het skelet van zijn vermoorde voorganger wordt gevonden, ontdekt sheriff Sam Deeds (Chris Cooper) vele andere lang verborgen geheimen in zijn Texaanse grensstad. Sam negeert waarschuwingen om niet verder te graven en blaast een romance met zijn jeugdliefde nieuw leven in, terwijl hij oude spanningen in de stad aanwakkert.

Intelligent en meeslepend, Lone Star is een hoogtepunt in de carrière van scenarioschrijver en regisseur John Sayles – en van de onafhankelijke cinema van de jaren 90 in het algemeen."

Maaltijd: Hespenrolletjes met prei

Duur film: 1u 50min

Regisseur: Robert Eggers

Cast: Willem Dafoe!! & Robert Pattinson!

Korte inhoud:Ei gasten, dezen wil je ook ECHT echt echt echt echt echt echt echt echt echt echt niet missen hoor! Super goeie film, écht écht écht écht écht écht écht écht écht écht maar écht de moeite!

Ik weet het we vertoonden deze nu al reeds cultklassieker al een paar keer. Maar als we nadenken over alle films die we al tijdens het Filmfestival zagen, en welke film bij ons een zeer grote indruk heeft nagelaten botsen we toch altijd op 'The Lighthouse'. Een ellenlange rij om de zaal binnen te mogen in de Kilopenis, de stilte van de honderden nieuwsgierige cinefielen tijdens de openingsscène van de langverwachte prent van Robert Eggers, en vooral de stilte na de film. Dit was magisch. Wij proberen dit gevoel nog eens na te bootsen in ons klein zaaltje. Allen welkom.

"Ephraim (Robert Pattinson) arriveert om tweede stuurman te spelen voor vuurtorenwachter Thomas (Willem Dafoe). De twee mannen beginnen met elkaar te pesten over koken en klusjes, maar de dingen nemen een wending naar het ongezellige als Ephraim’s verleden hem begint in te halen en hij obsessief aangetrokken raakt tot de schuurlamp van de vuurtoren.

Gefilmd door Robert Eggers van The Witch in oogverblindend vintage zwart-wit dat doet denken aan het beste van Bergman, is dit een briljante, zilte two-hander. Het barokke jargon (op basis van intensief onderzoek) maakt het heen en weer geslinger tussen Pattinson en Dafoe tot een traktatie, terwijl de film uitgroeit tot een nachtmerrieverwekkende fantasie, rijp met beelden die in het hoofd blijven hangen als zeemist."